امروز، سالن اجتماعات مدرسهمان میزبان روایتی بود از دل خاکریزها، از دل اشکها و لبخندهای جاودانه. فیلم «مجنون» نه فقط یک اثر هنری، که آیینهای بود از جانفشانی نسلی که پرچم را با خون خود برافراشتند.
در سکوت سالن، صدای تپش دلها شنیده میشد؛ دلهایی که با هر صحنه، با هر نگاه، با هر فریاد «یا زهرا» به گذشتهای پرغرور پل زدند. دانشآموزان ما، امروز نه فقط تماشاگر، که همدل و همراه با قهرمانانی شدند که مجنونوار، از جان گذشتند تا ما بمانیم.
پرچمی که بر دوش شهیدان بود، امروز بر شانههای ماست. عهد میبندیم که وارثان خوبی باشیم.